De waterschildpad van Lucca

Het is geen geheim dat ik een grote liefde heb voor dieren. Sinds ik figuren verzamel voor de zandspel-praktijk heb ik een vrijgeleide en een professionele reden om miniatuurdiertjes aan te schaffen. 

Het is een gewoonte geworden om in elke stad die ik bezoek de speelgoedwinkel binnen te stappen en de collectie Schleich-figuren te onderzoeken op prachtexemplaren. In Berlijn kocht ik een zwaan met gespreide vleugels, op de vlooienmarkt vorig jaar in Lucca bood ik af op de koningspinguin. Deze keer was het de waterschildpad die mijn hart gestolen had. 

On the Sussex Downs

Over the downs there were birds flying,
Far off glittered the sea,
And toward the north the weald of Sussex
Lay like a kingdom under me.

I was happier than the larks
That nest on the downs and sing to the sky,
Over the downs the birds flying
Were not so happy as I.

It was not you, though you were near,
Though you were good to hear and see,
It was not earth, it was not heaven
It was myself that sang in me.

Sara Teasdale 
(1884 – 1933)

Mira en Zoï

Inspiratie voor deze tekening is mijn kleindochter van anderhalf. Vorige week liepen we samen: haar mama, Mira, de hond Zoï en ik, in een donker sparrenbos. We hadden behoefte aan frisse lucht na het bezoek aan ons geliefde grootmoeke in het bejaardentehuis dat bij dat bos hoort.

"Zawie!", riep Mira zwaaiend met een iets te lange stok. Zij en de hond leven in een wereld die zich wat onder onze ooghoogte afspeelt. Van op een afstandje keken Eva en ik gebiologeerd naar dat ontdekken van de dingen; naar dat samenspel van hond en kind. Mira vergeet ons en wandelt doelgericht, als een zelfstandig mensje op twee benen, tussen de bomen; iets wat me diep ontroerde. 

Aan mijn tekentafel ontvouwen zich even later op het papier De Avonturen van Mira en Zoï.

Parallelle werelden

In De Standaard van 19 februari las ik dat er mensen zijn die zich parallelle werelden dromen. In die mate zelfs dat het problemen kan veroorzaken in het dagelijks leven.

Hoe heerlijk moet het zijn, nadat je lamgeslagen bent door het nieuws van de dag, voor jezelf een rol te fantaseren als held. En met die nieuw verworven identiteit op avontuur te gaan in de overzichtelijke wereld die je er zelf bij verzonnen hebt! 

Ik beken, ik ben graag een van hen. 

Whale Story

Once upon a time, O my Best Beloved, there was a Whale, and he ate fishes. He ate the starfish and the garfish, and the crab and the dab, and the plaice and the dace, and the skate and his mate, and the mackereel and the pickereel, and the really truly twirly-whirly eel. All the fishes he could find in all the sea he ate with his mouth--so! Till at last there was only one small fish left in all the sea, and he was a small 'Stute Fish, and he swam a little behind the Whale's right ear, so as to be out of harm's way. 

Then the Whale stood up on his tail and said, 'I'm hungry.' And the small 'Stute Fish said in a small 'stute voice, 'Noble and generous Cetacean, have you ever tasted Man?'

'No,' said the Whale. 'What is it like?'

'Nice,' said the small 'Stute Fish. 'Nice but nubbly.'

(Uit: Just So Stories, Rudyard Kipling)

Vogelen

Uit het hoofd

En?

Neen!