Inspiratie

Ik ben er altijd, ook al zie je me niet. 

Terug thuis - na een trip van twee weken door Engeland - ondervind ik weer de moeilijkheid om de draad op te pakken in het atelier. Waar was ik gebleven? Welk verhaal was ik aan het vertellen?
Ik ben altijd benieuwd wat er na zoveel nieuwe indrukken op het papier gaat geboren worden.
(Wordt vervolgd)

Net voor mijn vertrek werd de scenografie afgerond voor HETSTEEN-project. De techniekers van HETPALEIS en Greet Hautekiet hebben er mooi werk geleverd. Kinderen komen er ontdekken, filosoferen en creëren rond het thema Tijd, verleden heden toekomst. Het Oma en Opa ABC-boek wordt gebruikt als inspiratie. Elk kind dat deelneemt aan de workshop krijgt het boek mee naar huis. Zo willen we de dialoog tussen de generaties op gang brengen. Samen vullen grootouders en kleinkinderen het boek in en voeren ze kleine opdrachten uit.
Mijn hazen wonen tot eind december in HETSTEEN.

foto: Nancy De Ryck.

De tijd vliegt

In HETSTEEN wordt hard gewerkt door scenograaf Geert Hautekiet en zijn team om mijn schaduwfiguren een plekje te geven.
Vanaf deze zomer is het thema voor de educatieve werking Tijd: verleden, heden, toekomst.

Het opa en oma abc

Binnenkort is het zover! Het oma en opa ABC, een invulboek voor grootouders en kleinkinderen verschijnt op 29 juni 2016.

Grootouders en hun kleinkinderen kunnen zich samen verdiepen in hun familiegeschiedenis. Kerensa Verhoosel, Sophie Tijhuis en ik schreven op vraag van Barbara Wyckmans van HETPALEIS honderd en één vragen bij belangrijke levensthema's. In dit invulboek schrijven grootouders hun geschiedenis en kunnen kleinkinderen hun wortels ontdekken. Via kleine opdrachten willen we de beide generaties in interactie brengen. De magie van de Beer en de Haas zorgt voor een poëtische en filosofische sfeer. 
Hoe zal het boek voelen en ruiken? Op papier is altijd zo anders dan op het scherm. 
Meer info.

Mind games

One of us

He looks so familiar?
Do you think he might be one of us?
Well, who knows?

On the Sussex Downs

Over the downs there were birds flying,
Far off glittered the sea,
And toward the north the weald of Sussex
Lay like a kingdom under me.

I was happier than the larks
That nest on the downs and sing to the sky,
Over the downs the birds flying
Were not so happy as I.

It was not you, though you were near,
Though you were good to hear and see,
It was not earth, it was not heaven
It was myself that sang in me.

Sara Teasdale 
(1884 – 1933)

De introductie van kleuren

Deze haas met een nieuw, (voorlopig) vlekkeloos pakje staat klaar, als bij het begin van een nieuw schooljaar: nog een beetje onbehaaglijk in de schijnwerpers. Hij gaat wel performen, let op mijn woorden! 

Het nieuwe jaar is dus begonnen. Goed ingezet in mijn geval want ik ben aan het schilderen. Met grote kwasten en op een op een papier dat toch wat groter is dan het gebruikelijke A4-tje of het postzegelformaat van mijn stempels. De schilderijen zijn nog niet rijp voor het internet, het zijn vingeroefeningen. Ik baseer me op een werk van Robert Delaunay. Ik tracht het te kopiëren als een vingeroefening. De intense kleuren maken me gelukkig. De ene kleur laat de andere spreken. De wetten van de kleurenleer openbaren zich al doende aan mij. Als de donkerte van de winter je parten speelt, kan ik je dit sterk aanbevelen. De zon komt zomaar binnen geschilderd.

De haas houdt van een beetje eenzaamheid

Er is weer een fijngevoelige haas geboren in mijn atelier. 

Ik stempel hem op een blad en kijk wat hij nodig heeft: 

een schaar, planten, een paddestoel, een landschap, de leegte. 

De haas houdt van de verte. 

Met de schaar kan hij wat te veel is wegknippen. 

Het is wonderlijk weer eens vast te stellen hoe mijn figuren me de weg naar het vervolg wijzen. Ze hebben een eigen dynamiek, karakter, stem en verhaal. Het is mijn taak mijn oren en ogen te gebruiken om daar achter te komen. Daartoe moet ik zo veel mogelijk in mijn atelier zijn.