Volière

Het inkleuren van de vogels met potlood op zwart papier is wonderlijk. De tekening wordt opgelicht en straalt. Maar uiteindelijk blijf ik het geheel wat somber vinden door de zwarte, uitzichtloze achtergrond. Daarom heb ik besloten de vogels los te snijden. Ze komen gelijk tot leven. Ze genieten volop van de vrijheid. Ze schudden hun veren en strekken hun poten uit. Ze wandelen en fladderen nu door mijn atelier. Ze zijn  dol op mijn  zandbak.Benieuwd wat ze nog allemaal van plan zijn. 

Boswezens

Tekening: Ingrid Van Kogelenberg

Soms als ik ga wandelen in het bos heb ik het gevoel dat er wezens rondwaren, buiten mijn waarnemingsveld. Uit de met mos bedekte bodem staat een aardmannetje op. Hij beweegt zich traag en aandachtig tussen de bomen. Steekt zijn hand uitnodigend uit naar een vogeltje. Is het de ijdele hoop dat er iets of iemand bestaat die beter voor de Aarde kan zorgen dan wij? Die beter begrijpt hoe alles wat leeft met elkaar verbonden is in een uitgebalanceerd evenwicht. 

Ik bedenk dat uit elk type landschap specifieke wezens ontstaan die de plaatselijke sprookjes en mythes bevolken. Het is een verwevenheid van cultuur en natuur. De trollen uit Noorse sprookjes, de Green Man en de elfen uit Ierland en Engeland, onze heksen en kabouters. Ze zijn zo anders dan de Griekse goden die de natuurelementen en temperamenten vertegenwoordigen, bijvoorbeeld.

Al tekenend herken ik de personages die de verhalen van mijn jeugd bevolkten of diegenen die ik zelf verzin op de plekken waar ik wandel.

Waar gaan we heen?

Dat wordt uitkijken.
Tekening: Ingrid Van Kogelenberg.

Na 4 jaren van intensief lezen, schrijven en studeren mag ik mezelf officieel psychotherapeut noemen.... maar voor mij voelt het alsof er iets niet klopt. Ik ben er van overtuigd dat mijn bestemming ergens anders ligt. Een bijzonder verwarrende situatie.

Ik moet nu beginnen aan het volgende traject. Gewapend met een potlood en een blad papier ga ik dromen in beelden. Voortgestuwd door de overtuiging dat mijn missie gaandeweg wel vorm gaat krijgen. Naar goede gewoonte vertrouwend op het proces. Ik teken vogels. In alle kleuren van de regenboog. Vrije vogels, gestoorde vogels, lieve en boze vogels, stille en luidruchtige.

Kom. Kom, ga mee met mij.
 
Mee naar mijn huis bij de rivier.

Daar wonen de vogels.


Je kan de hele nacht blijven slapen als je dat wilt. 


Wil je thee of appelsien?

Hoor je de boten?

Ze varen hier trager dan elders.

Marieke De Munck stuurde me deze tekst in een brief, een aantal jaren geleden. Het was de start van een artistieke correspondentie. Vanaf 20 december 2019 (locatie: LUZ, Mechelsesteenweg 192, 2018 Antwerpen) zal de weerslag daarvan te zien zijn in de tentoonstelling Vogelschrik. Het thema: Een vrouw trekt zich terug in de natuur, via vogels communiceert zij met de buitenwereld. De vogels brengen haar woorden, verhalen, zinnen die zei probeert te begrijpen en te verteren.

Op 28 september start ik met een kleine vingeroefening: Soms als ik ga wandelen in het bos... Locatie: Atelier voor Beeldende Kunst van Gert Kruitbosch en Koen De Deyne: Centers Borgerhout, Engelselei 249, 2140 Borgerhout.



Wordt vervolgd.

De grijze roodstaartpapegaai

Joey

In onze kindertijd hadden wij een papegaai, begin jaren '60 meegebracht uit De Congo door Tante Denise die daar verpleegster was. Hij was een hele persoonlijkheid, zoals waarschijnlijk alle papegaaien maar ik heb er maar één gekend.

De enige die hem kon knuffelen en aaien was mijn vader. Ik vertrouwde hem voor geen meter. Telkens iemand dacht het hart van het beestje veroverd te hebben, sloeg hij ongenadig toe. Hij liet zich van een hoogte vallen met opengesperde bek op de nietsvermoedende dierenliefhebber.

Joey was dol op blote benen en met vijf vrouwen in huis kwam hij in de zomermaanden aardig aan zijn trekken. Dan floot en danste hij. Jammer genoeg zat hij op het einde zelf met blote beentjes na een verblijf in een niet aan te bevelen dierenhotel.

We hebben hem 45 jaar gehad. Nu staat het hok leeg in de tuin als een stille getuige van een zeer levendig verleden.

Kerkuiltje

De kleine roek

Na een dag van vingeroefeningen, kwam deze kleine roek te voorschijn.